Is Citizenship Being Diluted by Globalization? by Leslie Evans

Published at UCLA

Author Leslie Evans

Sociologist Saskia Sassen proposes that international business at one end and poor immigrants at the other are shaping a new status of individual rights no longer tied to citizenship in a national state.

“I do not see us going back to deeply nationalized forms of citizenship.”

Is citizenship going the way of the nation-state in our new globalized world? Saskia Sassen thinks so. The University of Chicago sociologist told a UCLA audience why at a March 25 talk sponsored by the International Institute. She began by acknowledging that there have been no really dramatic changes in the laws defining the standing of citizens in recent years. But that can be misleading, she said, because the legalities of who is a citizen and who is an alien have always had rough edges that are being redefined without the need to draft new legislation. “Their very incompleteness contains the possibility of change, and they must be incomplete to retain flexibility.” Professor Sassen’s talk reported on the research for her forthcoming book Denationalization: Economy and Polity in a Global Digital Age to be published this year by Princeton University Press.

Sassen’s central point was that legal rights that used to be given only to citizens are more and more being claimed by large groups of people who rest their claims on international rather than national law or on relatively new legal concepts such as human rights vested in individuals rather than governments. These changes, which weaken governments but are good for individuals who change states or travel internationally, are a consequence of globalization, which moves more people longer distances more often than the societies in which nation-states were first forged and their legal systems constructed.

For Sassen, the clear definition of a citizen is being eroded at the high and low end: at the top of society by growing numbers of employees of companies with a global reach, staff members of United Nations-type organizations, and people with dual citizenship. At the bottom by growing de facto legal rights of undocumented immigrants.

onderschikt in:1s EN, 2b Analysis, About Culture, About Politics, Democratie, Globalisation, Intercultureel , A-Nationaliteit, Anti-Nationalisme, Globalisatie, nationalisme, Nationaliteit

Het eerste slachtoffer van de oorlog is de waarheid

Vandaag had ik geen tijd om aan mijn Blog over Gentse Blogs te werken, ik moest en zou  iets schrijven over de inval in Gaza van de Israëlische grondtroepen. Het eerste slachtoffer van een oorlog is de altijd de waarheid. De oorlog wordt niet alleen uitgevochten met de wapens maar ook met messcherpe woorden en beelden:  in de media. Meestal is die oorlog  al een tijdje bezig voor het wapengekletter begint.  Maar als de oorlog begonnen is,  kun je  in feite niet meer vertrouwen op de media van de strijdende partijen, het is een en al rookgordijn.

onderschikt in:2b Metablogs, Democratie, Filosofie , Derrida, Flaminganten, Gaza, Israel, Oorlog, Oorlogsjournalistiek, Palestina

I.F. Stone versus Socrates by Roger Jacobs

door Roger Jacobs

ISODORE FEINSTEIN STONE (1907-1989) publiceerde niet lang voor zijn dood een merkwaardig boek onder de titel The trial of Sokrates (Little, Brown and Company). In datzelfde jaar 1988 reeds verscheen de Nederlandse vertaling Het proces Socrates (Sesam/Bosch & Keuning, Baarn) die snel een tweede druk kende. Recentelijk kwam er een pocket-editie uit (Flamingo Classique, Ambo/Anthos, Amsterdam, 2000).

Het succes van de Nederlandstalige uitgave was niet enkel te danken aan de grote publiciteit waarmee de uitgave gepaard ging (Stone werd ervoor naar Amsterdam gehaald) of aan de vlotte pen waarmee Stone zijn vertoog op papier heeft gezet. Dat moet in de eerste plaats op rekening geschreven worden van de prikkelende stelling die als een rode draad door zijn boek loopt en waarmee hij de filosofisch geïnteresseerde lezer danig tegen de haren instrijkt: Sokrates – de non-conformistische stamvader van de Westerse filosofie – moet beschouwd worden als een vijand van de open maatschappij. In feite behoorde Sokrates tot het groepje aristocratische Atheners die de democratie verachtten en het militair gestroomlijnde Sparta als ideaal beschouwden. In het logische verlengde daarvan toont Stone in zijn boek begrip voor de aanklacht die de Atheense polis tegen Sokrates indiende en die uiteindelijk uitmondde in diens doodvonnis. Hij benadrukt echter dat begrip voor wat er gebeurd is niet hetzelfde is als de goedkeuring ervan.

Stone als kritisch journalist

onderschikt in:Cultuur, Democratie, Filosofie , Cultuur, Democratie, Filosofie, Joenalistiek, Martelaarschap, Plato, Socrates

In de Negocito

De Negocito is een klein cafeetje op de hoek van de Brabantdam en de Abeelstraat. Als je van Sint-Anna komt op uw rechterkant. Loop er niet voorbij want een straat verder moet ge niet zijn.  De Gentse WinterFeesten zijn nu voorbij.  Toen ik naar een van de voorstellingen ging kijken, passeerde ik voorbij dat sympathiek cafeetje en bleef ik plakken. De prijzen zijn er democratisch, een stuk lager dan op de Korenmarkt en dat is lekker meegenomen want de horeca in Gent is de laatste jaren flink duur geworden. Vroeger zou zo’n café in Gent Café de la Commerce geheten hebben, maar dat mag niet meer van TAK. Op de Korenmarkt hebben we nog altijd restaurant Du Progrès, gelukkig zijn ze daar afgebleven tot nu toe want het is daar lekker en niet duur. Alhoewel dat weet ik niet zeker, het is al een hele tijd geleden dat ik daar geweest ben. Restaurantbezoek valt in feite buiten mijn budget.

Kijk zover is het gekomen dat een mens niet meer weet of hij er goed aan doet om reclame te maken voor zijn stamcafé, omdat het El Negocito heet. In Kroatië zijn voor de oorlog er losbarstte veel cafés en restaurants beschoten en vernietigd. Hoewel Gent is Brugge niet. Gent is een Open Stad.  Hier is de geest van de Gilden, die zich al in de Middeleeuwen verzetten tegen autocratische keizers en koningen gelukkig nog niet dood. Wie zich verzet tegen elk gezag dat zich niet kan verantwoorden is in feite een anarchist volgens Noam Chomsky. Een democraat moet altijd een beetje anarchist zijn. De Gilden waren ook een beetje anarchistisch.

Het is in feite schandalig dat TAK en aanverwanten op zo’n schandalige manier de geschiedenis misbruiken. Net als Milosevic en Tudjman gedaan hebben in Ex-Joegoslavië. Een interessante Blog voor die gasten is Bosanska istorija/povijest/historija forum. Maar ik vraag me af of ze nog genoeg Engels kunnen – om Leterme te parafraseren – om dat te lezen. Als je een taal niet meer spreekt of hoort dan verleer je ze. De leraars Frans van de school van mijn kinderen, wijzen mij erop dat een van de factoren, waarom het zo moeilijk geworden is om Frans te leren is, dat ze geen Frans meer horen. Mijn Grootmoeder, het was een ‘difficile’; ze kwam  uit de buurt van Brussel en alhoewel ik  mijn  jeugd heb doorgebracht in een onooglijk boerengat, leerde ik daar van kleins af al mijn Franse woordjes. Als we wat te veel zeurden en zeiden: ‘Kzou liever…’ zei ze: ‘Livre is nen boek’.

Louis Paul Boon is niet mijn lievelingsschrijver – ik heb hem wel graag gelezen – en toch heb ik mijn Blog genoemd naar zijn eerste boek. De Voorstad Groeit. Die titel is altijd in mijn oren blijven hangen. Een ander boek van Boon dat iedereen zou moeten gelezen hebben is het “Het Geuzenboek” zijn laatste boek. Het is misschien niet zijn beste boek, maar  het is vandaag de dag van de kleine dingen.  Hij heeft naarstig een en ander overgepend uit het historisch onderzoeksmateriaal dat hij geraadpleegd had, en net dat maakt het voor mij interessant. Hij heeft op die manier onze geschiedenis toegankelijk gemaakt zonder ze te vervalsen. Niet dat Louis Paul Boon het Copyleft principe uitgevonden heeft, hij heeft Internet nooit gekend, maar als hij langer had geleefd, dan  had hij nu ook een Blog gehad. Hij was altijd te vinden voor iets nieuws, voor een experiment.

Burgemeesters Voor de Vrede

Terug naar de Negocito. Ik ben daar onlangs Pol tegengekomen, de oprichter van Moeder Aarde. Nu is hij de bezieler van Burgermeesters Voor Vrede. Die hebben hun bureau in Ieper. Op de foto zie je Tadatoshi Akiba burgemeester Hiroshima  en voorzitter van de organisatie met de burgemeester van Ieper.

Leterme is ook van Ieper. We waren wat aan het zwansen. Ik zeg tegen Pol:

Hij kan misschien de bureaus dweilen bij jullie, als hij geen werk meer vind bij de Europese Rekenkamer, zijn vorige job. Maar wie weet smijten ze hem daar nu ook buiten. Pol, als hij komt solliciteren, ‘k zou hem toch de boeken niet laten doen.

Het schijnt dat er een nieuwe Premier in aantocht is, Herman Van Rompuy. Ik heb hem gelinkt naar zijn pagina in de Wikipedia. Een goede startplaats om een en ander over hem te weten te komen.

onderschikt in:2b Stories, Democratie, Gent, Gentse Cafés, Ontmoetingen, Taal , Democratie, Gent, Gentse Cafés, Herman Van Rompuy, Intollerantie, Taal